0485 93 03 05  -  leen@momentmakerij.be

MOMENTMAKERIJ

  • Pinterest - Grey Circle
  • LinkedIn - Grey Circle

17 juni 2017. Wat een dag! Gerrit en Isabel zullen hem nooit vergeten en hun genodigden, die in zo'n grote getale aanwezig waren dat er stoelen tekort waren, ook niet. Voor mij was het een plezier met hen te mogen werken. Tot op het laatste moment samen met Gerrit gesleuteld aan zijn liefdeswens, de moeder van de bruidegom een hart onder de riem gestoken, laatste 'cues' afgesproken met de bruid die zich terugtrok in haar suite om daarna samen met haar vader op het juiste moment (ah ja!) door het gangpad te schrijden. Wat een voorrecht om van zo dichtbij zo'n onvergetelijk moment mee te mogen maken. Ik kijk naar de genodigden terwijl ze luisteren naar de liefdeswensen die Gerrit en Isabel tegenover elkaar uitspreken. De emoties die ik zie, spreken boekdelen.

De woorden, die de schoonzus mij meegaf bij ons afscheid, sloten perfect aan bij het gevoel dat in de hele viering besloten lag: "Het leven moet je vieren!" Dat gaan Isabel en Gerrit doen.

En ik ook :).

Fotografe Sophie Degroote 'pakte' mooie momenten van deze bruiloft. Kijk hier voor een impressie http://sophiedegroote.be/gallery/trouwceremonie-kalmthout-isabel-gerrit/

Een stralende dag.

Een appelboomgaard.

Een VW busje.

Broers met een djembé en een gitaar.

Een getuige met fantastische initiatieven.

Een (schoon)moeder met wijze woorden.

Een zoete baby.

Een stoere ringdrager.

Kei mooie 'wensbomen'.

Een relaxte bruid.

Een 'coole' bruidegom.

Ringen barstensvol symboliek.

Mooie bruin papieren zakjes met heel veel liefde gevuld met 'goodies' met een verhaal.

Een lach.

Een traan.

Een microfoon die af en toe eens kraakte.

De viering van Andy en Ille in een notendop.

't Was een feest om erbij te mogen zijn.

(c) Jorick Michiels Fotografie

"Oh Merel, Oh Merel,

We zien je graag,

Gisteren, morgen en vandaag."

Zo zong het publiek in 2012 op de tonen van 'Meisjes' van Raymond Van het Groenewoud tijdens het lentefeest van Merel.

 

Vandaag vierden we Merels twaalfjarigen feest en schalde  Alicia Keys door de boxen.

De ceremonie was doorspekt met de energie en dat 'zotte' van en voor een twaalfjarige, maar op de juiste momenten werd een serieuzere snaar aangeslagen en ik zag aan Merel hoe ze aandachtig luisterde en genoot van elk moment. 

Het was heerlijk om deze viering met Merel en haar ouders voor te bereiden en een hele eer om van dichtbij deze belangrijke 'sprong' naar jongvolwassenheid te mogen meemaken. Dat was geen gewone sprong trouwens, maar een serieuze flikflak over een 'levende' drempel. Onvergetelijk!

Van de papa van Merel kreeg ik nog mailtje nadien waar ik van ging gloeien: " We hebben echt genoten van de de viering (en het feest erna was ook top). Bedankt voor de goeie begeleiding van de viering en het proces van de tot standkoming ervan.

Ik vond jouw begeleiding en de teksten van iedereen, op zijn of haar eigen manier, heel mooi. Heel divers en persoonlijk. Je zag ook dat er moeite was gedaan. Bedankt en waarschijnlijk tot het volgende Moment."

"De zee moet zeker een rol spelen. Er mag gelachen worden. Ringen zijn absoluut geen optie. We willen ook verwijzen naar dierbaren die er niet bij kunnen zijn. Er zal een koortje zijn dat onder pianobegeleiding 'onze' liedjes zal zingen, dit gedicht capteert precies ons gevoel,...."

 

Ruth en Jurgen wisten heel goed wat ze wel en niet wilden voor hun persoonlijke viering. Mijn rol was er eentje van zachtjes schaven aan een tekst, adviseren, op  het juiste moment een tip, een aanmoediging lanceren en de dag zelf de viering aan elkaar praten. Alles wat ze wilden zat er in én meer. Vooral veel liefde.

Beste Leen,

Het is super dat na,16 jaar hét Moment. een meer dan volwaardige opvolger vindt in  Momentmakerij.

De eerste reacties zijn zoals verwacht erg positief. Ik wens je veel succes met het maken van vele mooie momenten!

Ann Verlinden (hét Moment., 1999-2016)

Afscheid van een collega die andere oorden gaat op - en onderzoeken.

We gaven haar een stok. Een wandelstok, een toverstok, de stok van

Stakke Wanne,…

De avond zelf was het een praatstok. Ieder vertelde wat hij/zij kwijt wilde

en versierde de stok met een lint/object....  

Een hou(t)vast wanneer je nieuwe wegen inslaat en af en toe van het geijkte pad gaat om te (ver)dwalen.

Not all those who wander are lost